Późna noc z diabłem
Świetna stylizacja i magnetyczny Dastmalchian wynoszą film ponad scenariuszowe niedociągnięcia! Finał nie jest idealny, ale całość broni się jako oryginalna, wciągająca zabawa formą.
przeczytaj recenzję
Peaky Blinders: Nieśmiertelny
Rozczarowujące domknięcie świetnego serialu. To przykład kontynuacji, która zamiast wzbogacać uniwersum, raczej je osłabia. Nie pomaga nawet udany występ Cilliana Murphy'ego.
przeczytaj recenzję
Spirala
Krzysztof Zanussi upodobał sobie rozważania na temat kwestii ostatecznych. Tu chyba niniejsze dylematy doczekały się najlepszej wersji oraz optymalnej formuły.
przeczytaj recenzję
Wierzymy ci
To solidny i konsekwentny debiut, który robi duże wrażenie formą i intensywnością, choć nie zawsze ufa widzowi na tyle, aby oddać mu pełną interpretacyjną swobodę.
przeczytaj recenzję
Zanim zapomnimy
Dobrze się zapowiadał, ale problem w tym, że prześlizguje się jedynie po tematach, nie skupiając się na niczym konkretnym.
Jestem Bogiem
Ciekawy pomysł, trochę kojarzy mi się z "Lucy" Bessona. Niestety sporo dziur w fabule. Bohater, mimo bycia "geniuszem", często podejmuje absurdalne decyzje.
Listopad
Mroczny, ciężki klimat. Dla mnie za ciężko i zbyt przytłaczająco, nie potrafiłam się w to wszystko wczuć, a po seansie byłam psychicznie zmęczona. BTW Przydałaby się rekonstrukcja cyfrowa tej produkcji.
Zanim odejdą wody
Kino drogi na wesoło. Zacha Galifianakisa pamiętam jeszcze z czasów "Between Two Ferns", gdzie Brad Pitt splunął mu w oko... gumą do żucia. Takie komedie jak "Zanim odejdą wody" czy "Kac Vegas" są dla niego czymś idealnym. Nie potrafię go sobie wyobrazić w dramacie czy thrillerze. Z kolei Robert Downey Jr. to dla mnie taki typ aktora, który nie musi się specjalnie wysilać, a i tak dobrze wypada. Fajny pomysł z wpleceniem w fabułę "Dwóch i pół".
Good Boy
W filmie zagrał pies reżysera i producentki filmu.
Piernikowe serce
Weronika Mania jest prywatnie chrześnicą swojej filmowej mamy, którą gra Barbara Kurdej-Szatan.
Donnie Darko
Kiedy Donnie rozmawia ze swoją terapeutką o seksie, mówi, że fantazjuje o Christinie Applegate. W scenariuszu jego fantazją była Alyssa Milano. Zmieniono to, ponieważ w 1988 roku, kiedy toczy się akcja filmu, Milano miała szesnaście lat.
Powrót do Silent Hill
Christophe Gans potwierdził, że potwory były grane przez tancerzy i akrobatów w protetycznych makijażach, podobnie jak w pierwszej części Silent Hill. Nawet w przypadkach, gdy potwór był częściowo lub całkowicie generowany komputerowo, tancerze nadal byli wykorzystywani na planie jako punkt odniesienia.
Proszę czekać…
