*** Możliwe spoilery *** Gdzieś tam w mroku czają się potwory, które wszyscy uważają za mity i legendy. Jednym z nich jest właśnie Chupacabra, stworzenie, które widziało setki ludzi, ale nikt nie potrafi tego udowodnić. Oczywiście coś takiego jest doskonałą pożywką dla filmowców.

Scenariusz, jak to zwykle bywa w filmach o potworach, jest prosty jak budowa cepa. Złapana jakimś cudem bestia uwalnia się i zaczyna się krwawa łaźnia. Dla urozmaicenia tym razem wszystko rozgrywa się na statku pasażerskim.

Pozytywnym zaskoczeniem okazał się sam Chupakabra. Widać, że jest to tylko aktor w kostium, ale przy odrobinie dobrej woli potwór staje się całkiem realny i przerażający. Częściowo ujęcia z jego udziałem zrobiono komputerowo i one również prezentują się nieźle (chodzenie po ścianach wymiata!).

Monstrum nie zawodzi też przy ilości krwawych scen. Bestia atakuje wszystko co napotka i żarłocznie wychłeptuje z tego krew. Ta akurat leje się gęsto (nie żałowano na barwnikach), a trupy padają dokoła w kilku minutowych odstępach.

Negatywne oceniam jednak grę aktorów. Poza Johnem Rhys-Daviesem, cała reszta wypada nad wyraz drewniano. Kiepska mimika, praktycznie zero przerażenia i wypowiadane na silę dialogi. Momentami wybory bohaterów przyprawiają o zawrót głowy, a na usta ciśnie się jak można być tak głupim.

Tragicznie na tle całości wychodzi komputerowo zrobiony liniowiec. Zamiast prawdziwego statku dostajemy bryłę go przypominającą, mająca jedynie ogólne kształty prawdziwej jednostki. Kulminacją tej tandety jest moment wybuchu i szybkiego tonięcia statku.

Pomimo ewidentnych braków Chupacabra Terror jest najlepszym filmem o Chupacabrze jaki widziałem. Nie tyle, że jest tak dobry, po prostu reszta jest znacznie gorsza. Liczne braki i dziury w scenariuszu, jako tako usprawiedliwia niewielki budżet. Jest to kino klasy B, zrobione na potrzeby domowej wideoteki i tak należało by to ocenić.