Pressbooki

• Informacje o działalności producenta

  Lambros Ziotas

  Realizator, producent wiodący, producent wykonawczy.

  ARGOMEDIA PRODUCTION zajmuje się produkcją filmową, telewizyjną i reklamową.

  Dotychczas dla pierwszego i drugiego programu TVP wyprodukowała następujące programy, filmy oraz teatry telewizji:

  Filmy telewizyjne:

  1. „Piosenki Polne i Okoliczne”, reż. Jan Jakub Kolski

  2. „Oj DaDa Na”, reż. Jan Jakub Kolski

  3. „Świat Astrid LinL. L. Ziotasdgren” reż. Zbigniew Dzięgiel

  4. „Dom” reż. Lambros Ziotas

  5. „Zabawy przyjemne i pożyteczne Tadeusza Rożewicza”

  6. „Obrazy”, realizacja Lambros Ziotas

  7. „Mandejczycy (ostatni gnostycy w Iranie)”reż. Lambros Ziotas

  film zrealizowany w koprodukcji z Ośrodkiem Badań Twórczości Jerzego Grotowskiego i Poszukiwań Teatralno-Kulturowych ( dwie części)

  Teatry TV:

  1. „Wigilia” reż. Małgorzata Kopernik

  2. „Noga dla Józefa” reż. Michał Rosa

  3. „Wyspa róż” Sławomir Mrożek, reż. Jan Jakub Kolski

  4. „Stara kobieta wysiaduje” Tadeusz Różewicz, reż. Filip Bajon

  5. „Skrzypki” reż. Jan Jakub Kolski

  6. „Kamera marzeń” reż. Jan Jakub Kolski

  7. „Urodziny Poety” reż. Kazimierz Kutz (koproducent Teatr Polski we Wrocławiu). Organizacja obchodów i produkcja koncertu jubileuszowego 80. urodzin Tadeusza Różewicza

  Programy telewizyjne:

  - „Polska. Świat 2000” cykl czterdziestu piętnastominutowych wypowiedzi-esejów wybitnych przedstawicieli polskiej nauki, kultury, gospodarki (m.in. Leszek Kołakowski, Lech Wałęsa, Czesław Miłosz, Aleksander Kwaśniewski) realizacja cz.1 Lambros Ziotas, cz.2 Ilias Wrazas; Program współfinansowany ze środków Ministerstwa Spraw Zagranicznych; TVP Polonia

  - „Więcej czy lepiej” cykl piętnastu ekologicznych programów telewizyjnych (program zrealizowany przy wsparciu finansowym Funduszu Ochrony Środowiska i Zasobów Wodnych) realizacja Lambros Ziotas; TVP program I

  Ponadto firma ARGOMEDIA PRODUCTION wyprodukowała następujące reklamy:

  1. „Chrzan staropolski”

  2. „Tic tac super star”

  3. „Kreon - sto lat”

  4. „ Nutella- energia do działania i myślenia - 50%”

  5. „Rzeczpospolita - dobra firma”

  Film fabularny:

  Fundacja reż. Filip Bajon.

• Krótko o filmie

  Dwaj drobni oszuści, którzy przez pewien czas siedzieli w areszcie śledczym i zostają zwolnieni z braku dowodów postanawiają zrobić przekręt życia.

  Starszy jest mózgiem całego przedsięwzięcia, a młodszy biernym wykonawcą z pewnymi predylekcjami artystowskimi.

  Starszy MIECZYSŁAW wie, że zbliża się nowelizacja ustawy i zaostrzenie kar za wypadki spowodowane po pijanemu. Sąd będzie zasądzał nawiązki na rzecz poszkodowanych w wypadkach dzieci, które to nawiązki będzie przekazywał wyspecjalizowanym fundacjom. Ale takich fundacji jeszcze nie ma. MIECZYSŁAW więc zakłada taką fundację i spokojnie czeka na zmianę prawa, aby potem, z mocy prawomocnych wyroków zasądzana nawiązka płynęła z wszystkich sądów w Polsce na jego konto bankowe. Całą rodzinę zatrudnia w fundacji jako prezesów i członków zarządu. MIECZYSŁAW obeznany z funkcjonowaniem prawa z góry potrafi się zabezpieczyć przed ewentualnym zagrożeniem ze strony aparatu sprawiedliwości i kupuje pensjonat, który ma służyć jako parawan dla działalności charytatywnej, a który w rzeczywistości jest luksusowym domem fundatorów. Wszystko idzie jak po maśle, pieniądze spływają na konto fundacji z wszystkich polskich sądów do czasu jednak... W świecie gdzie każdy chce przekręcić każdego, gdzie wszyscy kradną, MIECZYSŁAW w rosnącej paranoi dostrzega, że sam jest okradany przez najbliższego wspólnika, młodego DARKA i swoją własną córkę. W dodatku DAREK donosi na niego do prokuratury. DAREK nie wie, że przewidujący MIECZYSŁAW zabezpieczył się i na taką okoliczność. Filip Bajon

• O reżyserze

  Filip Bajon urodził się 25 sierpnia 1947 roku. Ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wydział Reżyserii PWSFTViT w Łodzi. Kwalifikacje I stopnia, sztuki filmowe, w zakresie reżyserii, PWSFTViT, 1999 r. Kwalifikacje II stopnia, sztuki filmowej, w zakresie reżyserii, PWSFTViT w Łodzi 2002 r. Jest kierownikiem Zakładu Reżyserii na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego.

  DOROBEK ARTYSTYCZNY:

  Powieści :

  1. „Białe niedźwiedzie nie lubią słonecznej pogody”. Wyd. Czytelnik, 1972.

  2. „Serial pod tytułem”. Wyd. Czytelnik, 1976.

  3. „Podsłuch”, Tom opowiadań. Wyd. TEN,TEN, 1994

  4. „Proszę za mną na górę”, udział w antologii prozy polskiej w Niemczech i Holandii, Wyd. Czytelnik, 1975.

  Filmy:

  1. Aria dla atlety reżyseria, scenariusz. Prod. Zespół Filmowy TOR. 1979

  2. Wizja lokalna reżyseria, scenariusz. Prod. Zespół Filmowy TOR. 1980

  3. Limuzyna Daimler Benz reżyseria, scenariusz. Zespół Filmowy TOR. 1981

  4. Magnat reżyseria, scenariusz. Prod. Zespół Filmowy TOR. 1987

  5. Bal na dworcu w Koluszkach reżyseria i scenariusz. Prod. Zespół Filmowy TOR. 1989

  6. Pensjonat Słoneczko reżyseria i scenariusz. Prod. CDF Niemcy 1990

  7. Lepiej być piękną i bogatą reżyseria i scenariusz . Prod. Zespół Filmowy DOM. 1993

  8. Poznań 56 reżyseria i scenariusz Prod. Zespół Filmowy DOM. 1996

  9. Przedwiośnie Prod. MASSAGE 2001

  Filmy TV:

  1. Powrót, reżyseria i scenariusz. Prod. Zespół Filmowy TOR 1977

  2. Rekord Świata, reżyseria i scenariusz. Prod. Zespół Filmowy TOR 1977

  3. Zielona ziemia, reżyseria i scenariusz. Prod. Zespół Filmowy TOR 1978

  4. Wahadełko reżyseria i scenariusz. Prod. Zespół Filmowy TOR 1981

  5. Engagement, reżyseria i scenariusz. Prod. Zespół Filmowy TOR 1984

  6. Sauna reżyseria i scenariusz. Prod. Zespół Filmowy DOM 1992

  Seriale TV:

  1. Biała wizytówka, reżyseria i scenariusz. Prod. Zespół Filmowy TOR. 1987

  2. Przedwiośnie, reżyseria i scenariusz. Prod. MASSAGE 2001

  Teatr TV:

  1. „Upiór”, reżyseria. Prod. TVP S.A. 1992

  2. „Zagłada ludu”, reżyseria. Prod. TVP S.A. 1994

  3. „Hrabia”, reżyseria. Prod. TVP S.A. 1998

  4. „Stara kobieta wysiaduje”, reżyseria. Prod. TVP S.A. 1999

  5. „Dogrywka” „ reżyseria. Prod. TVP S.A. 2003

  6. „Śmiech w ciemności”, reżyseria. Prod. TVP S.A. 2003

  Filmy dokumentalne:

  1. „Powtórka z Conrada I”, scenariusz, reżyseria. Prod. TVP S.A. 1995

  2. „Powtórka z Conrada II”, scenariusz, reżyseria. Prod. TVP S.A. 1997

  3. Portret męski we wnętrzu, scenariusz, reżyseria. Prod. TVP S.A. 1999

  Teatr:

  1. „Z życia glist”, reżyseria. Scena na piętrze, Poznań. 1983

  2. „PŁATONOW”, reżyseria. Teatr Stary, Kraków. 1987

  3. „Szaleństwo Jerzego Trzeciego”, Teatr Dramatyczny, Warszawa. 1994

  4. „Tango”, reżyseria. Teatr Śląski. Katowice. 2004

  Scenariusz filmu seryjnego - 8 godzinnych części pt. „Zaimki”. 2001

  Adaptacja powieści Nabokowa „Śmiech w ciemności”. 2003

  W druku powieść pt. „Zaplatanka”. Wyd „Czytelnik”.

  Formy literackie:

  „Twórczość” - „Dobroczyńca”,1981, „Dialog”, „Sauna”, 1988.

  „Wahadełko”, artykuły:„Nowy Wyraz”, „ Kultura”, „Literatura” „Szpilki”

  Felietony w „Głosie Wielkopolskim”, esej w tygodniku „Polityka” o trendach

  w światowej architekturze.

  Wywiady i wypowiedzi w Polsce i za granicą.

  Festiwale filmowe:

  1. Międzynarodowy Festiwal Filmowy. Saloniki, Juror, 1980

  2. Festiwal Filmów Fabularnych, Gdynia, juror na festiwalu filmów amatorskich, 1989

  3. Udział w Międzynarodowych Festiwalach Filmowych: Cannes, San Sebastian, Los Angeles, Figuero Da Fos, Rotterdam, San Remo, Moskwa, Karlove Vary, Berlin

  4. Juror na festiwalu filmów młodzieżowych w Poznaniu

• Reżyser o filmie

  Jest to projekt filmu oparty na faktach, który powstał po solennej dokumentacji na miejscu zdarzenia. Również konfiguracja postaci jest konfiguracją, jaka miała miejsce w rzeczywistości. Również mechanizm przekrętu, który został wykorzystany przez MIECZYSŁAWA, mechanizm polegający na popełnieniu oszustwa w majestacie prawa i na przekręceniu państwowych sądów miał miejsce w jednym z naszych miast.

  Jako klucz do prawdziwej historii przyjąłem optykę powieści Mikołaja Gogola p.t. „Martwe dusze”. Absurd sytuacyjny tej powieści i opis kompletnie zdemoralizowanego społeczeństwa pozbawionego naturalnego odruchu refleksji moralnej wydawał mi się idealną sztancą dla mojej opowieści o przekręcie. Jeżeli wszyscy kradną to i ja kradnę, a jeśli ja kradnę, to znaczy że mnie też okradają. To błędne koło myślenia jest źródłem paranoi MIECZYSŁAWA.

  Myślę, że jego ucieczka ze świata, który sam stworzył, jest zwycięstwem uczuć nad światem realnego kapitalizmu, ale przecież dobrze wiemy, że bohaterowi świta w głowie pomysł oszustwa na jeszcze większą skalę.

  Z tych wszystkich założeń wynika, że w swej pierwszej warstwie film powinien być realistyczny, w sposób prawdziwy rejestrujący realny świat. Z tego wynikałby sposób kadrowania i inscenizacji. Kadry powinny być gęste, mocno wypełnione dzięki czemu uniknie się akcentowania dialogu, nie jest przecież dialogiem kontrplanowym, tylko elementem zacierania konturów rzeczywistości.

  Tam gdzie dialog niesie ważną informację potrzebną do zrozumienia mechanizmu oszustwa, jak również dialogi MIECZYSŁAWA z KAZIĄ będą zrobione kontrplanowo. Generalnie inscenizacja będzie wewnątrzkadrowa i dynamiczna.

  Do głównych ról wybrałem Jana Nowickiego, Macieja Sthura, Elżbietę Jarosik, Agatę Kuleszę i Jerzego Trelę którzy potrafią grać na poziomie wysokiego realizmu, który metaforyzuje ludzkie zachowania.

  W filmie pojawi się wiele momentów komediowych i satyrycznych, jak to wszak bywało u Mikołaja Gogola, któremu film poświęcam.

• Synopsis

  *** Ten pressbook może zdradzać kluczowe elementy filmu ***

  Film FUNDACJA jest filmem o oszustwie. Jest filmem o oszustwie, które rzeczywiście miało miejsce w pewnym polskim mieście dużej wielkości. Oszustwo to zostało dość mocno nagłośnione w mediach, gdyż jego finezja, pomysłowość a także pewien wdzięk, spowodowały duże zainteresowanie zarówno w aparacie sprawiedliwości jak i wśród dziennikarzy. Zwłaszcza aparat sprawiedliwości znalazł się w dość dwuznacznej sytuacji, gdyż sam był ofiarą tego oszustwa. Bohaterowie trafili na niespójny system prawa i to wykorzystali. Fakt, że na pomysł oszukania aparatu sprawiedliwości główny bohater MIECZYSŁAW wpadł siedząc w areszcie śledczym, w innej sprawie o oszustwo, i miał dodatkowe powody, aby wziąć rewanż na sądach, tylko dodaje tej historii pikanterii. Historia i scenariusz wyglądają następująco.

  Kiedy pojawiają się nasi dwaj główni bohaterowie MIECZYSŁAW i DAREK odnosimy wrażenie, że mamy do czynienia z pracownikami jakiejś charytatywnej akcji społecznej, którą każdy obywatel powinien poprzeć.

  Bohaterowie robią zdjęcia dzieciom poszkodowanym w wypadkach samochodowych, spowodowanych przez pijanych kierowców, obiecując wypłaty dużych odszkodowań, które tylko oni potrafią załatwić. Wyglądają jak ojciec i syn; MIECZYSŁAW po pięćdziesiątce, wzbudzający zaufanie, pełen ogłady człowiek, sympatyczny i dwudziestopięcioletni DAREK, trochę narwaniec, student filozofii, aspirant na studia filmowe, a teraz autor zdjęć kalekich, poszkodowanych w wypadkach dzieci. DAREK jest antyglobalistą, często i gęsto posługującym się cytatami, MIECZYSŁAW zaś piętnuje gdzie może nieuczciwość i pazerność polskiego społeczeństwa. Ma paranoiczną obsesję, że wszyscy w Polsce kradną. W związku z tą obsesją , często korzysta z pomocy psychiatry.

  W czasie jednej z sesji zdjęciowej natykają się na PROKURATORA , który nie wierzy w ich charytatywne intencje.

  Ale mimo to, daje MIECZYSŁAWOWI namiar na POSŁA WRAŻLIWEGO NA SPRAWY SPOŁECZNE. Muszę dodać, że tylko MIECZYSŁAW wie w jaką stronę zmierza i na czym polega pomysł oszustwa; jego partnerzy nie rozumieją zawiłej intrygi i nie są w stanie się w niej połapać.

  Nie jest tej intrygi w stanie zrozumieć żona MIECZYSŁAWA, HALINKA, kobieta prowadząca razem z MIECZYSŁAWEM firmę czyszczącą nocami wielkie supermarkety, ani córka MIECZYSŁAWA, ANKA, absolwentka prawa, która pisze ojcu projekt tytułowej FUNDACJI, nie bardzo zdając sobie sprawę czemu ma służyć.

  Tymczasem MIECZYSŁAW odwiedza POSŁA WRAŻLIWEGO NA SPRAWY SPOŁECZNE, PREZESÓW SĄDÓW, bada orzecznictwo sądowe w sprawach o wypadki spowodowane w stanie nietrzeźwym i przeprowadza rejestrację FUNDACJI mającej zbierać pieniądze na te biedne i poszkodowane dzieci. Przed domem notariusza rejestrującego FUNDACJĘ czeka na niego PROKURATOR. PROKURATOR zrozumiał, że MIECZYSŁAW wie o mającej nastąpić zmianie prawa, w myśl której, sądy państwowe będą musiały zasądzać odszkodowanie na rzecz ofiar wypadku, (tak zwaną nawiązkę) a zasądzane pieniądze będą musiały być wpłacane na rzecz wyspecjalizowanej FUNDACJI, która następnie będzie te pieniądze dzieliła wśród dzieci.

  PROKURATOR też wie, że jak na razie, jedyną taką FUNDACJĄ jest FUNDACJA MIECZYSŁAWA. Nie wiadomo tylko, czy Sejm Rzeczpospolitej taką ustawę uchwali. MIECZYSŁAW może oczywiście lobować przez POSŁÓW, ale pewności, że taka ustawa zostanie uchwalona, nie ma. Zagrał va banque.

  I teraz będzie musiał czekać do następnego posiedzenia Sejmu. Za tę wiedzę, jeśli wszystko pójdzie po myśli MIECZYSŁAWA, PROKURATOR oczekuje odpowiedniej gratyfikacji. MIECZYSŁAW nie ma wyjścia i się zgadza.

  No i czeka. Wpada w głęboka psychozę czekania, odlicza dni, nie wstaje z łóżka budząc przerażenie u całej rodziny. Te stany depresyjno - maniakalne kończą się tego dnia, kiedy z telewizji się dowiaduje, że sejm przegłosował interesującą go ustawę. Wtedy ogarnia się i rusza w Polskę z portfolio zdjęć ofiar wypadków samochodowych, aby wzruszyć nimi PREZESÓW sądów w całej Polsce i przekonać ich, aby zasądzane nawiązki, z mocy postanowienia sądowego, przekazywać na konto FUNDACJI MIECZYSŁAWA. Po pewnym czasie system zaczyna działać i konto FUNDACJI aż pęcznieje od pieniędzy.

  Ta niespodziewana dla rodziny MIECZYSŁAWA kasa, zmienia życie całej wspólnoty, stają się bogaci, otrzymują prestiżowe funkcje w zarządzie FUNDACJI i patrzą na MIECZYSŁAWA jak na zbawiciela familii. HALINKA sprzedaje swoja firmę sprzątacza i staje się wielką damą.

  MIECZYSŁAW zgadza się na sprzedaż firmy sprzątającej pod warunkiem, że HALINKA nie sprzeda jednej ze sprzątaczek, KAZI, z którą wiąże MIECZYSŁAWA głębokie uczucie, jeszcze z czasów, kiedy razem sprzątali w Ameryce. KAZIA za chwilę pojawi się w FUNDACJI, jako osoba odpowiedzialna za księgowość komputerową, o której nie ma większego pojęcia. Ale jest człowiekiem MIECZYSŁAWA w FUNDACJI, jedyną osobą do której MIECZYSŁAW ma zaufanie Zwieńczeniem sukcesów FUNDACJI MIECZYSŁAWA jest bal wydany dla notabli miasta, na którym pojawia się PREZYDENT miasta z MAŁŻONKĄ.

  MIECZYSŁAW staje się osobą publiczną i poważaną, bo dysponuje kasą, a to się liczy. Oczywiście o wypłacie pieniędzy dzieciom nie ma mowy. Kasę bierze tylko PROKURATOR. Wtedy pojawia się DYREKTOR banku z kompletnie nieintratną propozycją wykupu pensjonatu w górach i kredytu, jaki na tym pensjonacie wisi.

  Mimo protestów całej rodziny MIECZYSŁAW decyduje się na zawarcie tej niekorzystnej transakcji.

  Decyduje się po uprzednim upewnieniu się, że w kupowanej posesji w górach w żaden sposób nie można zrobić basenu, ze względu na brak wody. MIECZYSŁAW odnawia pensjonat i buduje basen, który nigdy nie wypełni się wodą. Cały czas jednak udaje, że poszukuje wody, wiedząc, że jej tam nie ma. Rodzina jest pewna, że zwariował. Tymczasem MIECZYSŁAW jest pewien, że rodzina go okrada, i z tej pewności zwierza się swojemu psychiatrze.

  I rzeczywiście: pieniądze z zasądzonych nawiązek przychodzą na konto MIECZYSŁAWA, bądź przekazem pocztowym. MIECZYSŁAW zdaje się o przekazach nie wiedzieć. Wtedy córka ANKA wpada na pomysł, aby te pieniądze odbierał DAREK, który ma prawo podpisu w imieniu FUNDACJI. Od pewnego czasu DAREK jest narzeczonym ANKI i poddaje się jej sugestiom.

  Zaczyna chodzić na pocztę i odbierać forsę z przekazów, nie wiedząc o tym, że MIECZYSŁAW wie wszystko i zbiera podpisane przez niego kwitki z potwierdzeniem odbioru. Te kwitki DAREK wyrzuca do kosza przy poczcie, a MIECZYSŁAW je z tego kosza wyjmuje i gromadzi.

  Okazuje się, że pensjonat ma być centrum rehabilitacyjnym dla poszkodowanych dzieci, ale nie może dostać certyfikatu z urzędu, bo nie ma basenu. A ośrodek rehabilitacyjny musi mieć basen. Na tym MIECZYSŁAW oparł swój plan. Pensjonat jest tak naprawdę domem rodziny MIECZYSŁAWA, która mając dość ekstrawagancji MIECZYSŁAWA i z obawy o jego zdrowie psychiczne, pisze na niego donos. Fizycznie ten donos pisze na niego, alterglobalista DAREK, kompletnie zdradzając swoje ideały.

  O zbierających się nad jego głową chmurach dowiaduje się od PROKURATORA. Ale MIECZYSŁAW nie ma nic przeciwko, aby wrócić na chwilę do aresztu. On wie, że nic mu nie zrobią.

  Zbudował przecież ośrodek dla poszkodowanych dzieci, a to, że nie dostał atestu, to nie jego wina. Przecież nie ma wody w okolicy.

  On się starał. Oprócz tego się leczy psychicznie, więc i tak go zwolnią. Natomiast dziura w budżecie FUNDACJI zgadza się z ilością pieniędzy, które podjął DAREK, na co MIECZYSŁAW ma dowody. Tak więc w rezultacie w areszcie ląduje autor donosu DAREK, a MIECZYSŁAW wychodzi na wolność. W pensjonacie pozostały żona i córka.

  Pod osłoną nocy MIECZYSŁAW napełnia basen z wodą ze zbiorników straży pożarnej. Wie, że ściany basenu nie wytrzymają naporu wody. Basen pęka i zalewa cały pensjonat wodą z błotem. Po dokonaniu zemsty udaje się do więzienia, gdzie na widzeniu z DARKIEM daje mu prezent w postaci słownika cytatów. Następnie spotyka się z KAZIĄ i udaję się z nią w nieznanym kierunku.

  Według naszej wiedzy do Brukseli, aby propagować ideę „podwórka bez przemocy”. Nowa FUNDACJA ma obejmować całą Europę.

  Filip Bajon