Czasy II wojny światowej nie były zbyt dobre dla społeczności w tych latach żyjącej. Wyrządziła ona wiele zła i śmierci, ogólnie ma godny tytuł najgorszej i najbrutalniejszej wojny wszechczasów. Stała się natchnieniem kilkudziesięciu filmów, w tym tych nominowanych do prestiżowych nagród… Taki sukces nie ominął także „Czarnej księgi”, filmu o ludziach oddających własne życie by spiskować przeciwko trwającemu reżymowi i aliantom. Jednak kara za ich odkrycie jest brutalniejsza od każdej innej możliwej kary.

Rachel (Carice van Houten) jest kobietą, którą należałoby omijać szerokim łukiem, kobietą, od której ciężko oderwać wzrok kiedy już się z nią spotkamy… Jest ponętną i jednocześnie tajemniczą osobą, pociągającą płeć przeciwną wszelkimi możliwymi zmysłami. Na jej wrogów i jednocześnie kochanków działa jak narkotyk. Właśnie taka rola padła na tę Żydówkę (stara się bowiem wszystkimi możliwymi sposobami to zataić), członkinię ruchu oporu. Czy podoła temu zadaniu? Czy kiedy niemiecki oficer Ludwig Müntze (Sebastian Koch) jest zakochany w Ellis (pseudonim Rachel), uda się wszystko zrobić zgodnie z planem? Sprawy się komplikują, kiedy to jakże proste zadanie zamienia się w prawdziwe uczucie do wroga numer jeden. Miłość w czasach wojny zawsze mnie ciekawiła, ale ta jest czymś więcej. Jest to walka nie tylko z samym sobą, a ze swoim państwem, by nie okazać się zdrajcą… Ktoś jednak stoi nad Rachel. Wie o niej wszystko, śledzi każdy jej krok. Rachel nic nie zauważa tego do czasu, kiedy wchodzi w posiadanie Czarnej księgi… Księgi śmierci. Tajemny spisek Niemców pragnących tego, co liczyło się najbardziej…

Zatrważająca intryga pomiędzy spiskowcami a aliantami jest tłem pomiędzy wątkiem miłosnym Rachel a Ludwigiem tylko do pewnego czasu. Staje ona później na pierwszym miejscu. Film jest przez to wielopoziomowy. Jak gra, w którą grany przez nas bohater przechodzi dalej i napotyka się na kolejne trudniejsze wątki. Jest to dość męcząca dla nas rozrywka. Trudno do końca trwania filmu zapamiętać większość wątków przeplatanych pomiędzy drugoplanowymi postaciami. Dla nas liczy się tylko ona… Rachel. W końcu dochodzi do przełomu, w którym wszystko się wyjaśnia. Jest jednak trochę za późno dla obojga ze stron… Nadchodzi koniec wojny. Dla miłości jednak nie tak szczęśliwie jak dla okupowanych przez Niemców mieszkańców. Bohaterami wojennymi nie stają się prawowici tego tytułu żołnierze. Co jest w stanie zapobiec temu? Tylko tytułowa Czarna księga…

Jak już wyżej napisałem o grze aktorskiej głównej bohaterki - jest ona na naprawdę wysokim poziomie. Na tym filmie nie można się nudzić, jeśli jest się choć troszkę zainteresowanym tamtymi czasami. Wiele miejsc, w których odnajdujemy Rachel jest stworzona do tych pięknych zdjęć, które możemy podziwiać na ekranie. Wkomponowana w to muzyka daje o sobie znać w różnych formach. Najlepiej jest przekonać się samemu czemu ten film zasługuje na takie nominacje i nagrody. Zachęcam więc do własnych odczuć po obejrzeniu tej produkcji.