*** Możliwe spoilery *** Film jest połączeniem horroru i kina drogi. Jego bohaterowie to członkowie motorowego bractwa, podróżujący po kraju, żyją z dnia na dzień. Wszystko ulega zmianie po spotkaniu z satanistami i odprawionym przez nich rytuale.

Jak więc widać scenariusz nie jest czymś niezwykłym. Pomimo tego obraz posiada niezły klimat, potrafiący do pewnego momentu przyciągnąć. Początkowo jest tak za sprawą sielankowego życia gangu i tego co robią, później niepewności kto jest potworem (to akurat szybko się rozwiewa).

A teraz kilka słów o tytułowym wilkołaku. Niestety w filmie wiele się go nie naoglądamy. Futrzak pojawia się bowiem dopiero w połowie, a i to tylko same dłonie na kilka sekund. Całą przemianę widzimy tylko raz w samej końcówce i nie jest to coś czego można oczekiwać. Wilkołak ewidentnie wygląda jak przebrany człowiek i tak się zachowuje (zwłaszcza jazda motocyklem).

Zawodzą również sceny gore. Trzy pojawienia się wilkołaka i kilka związanych z tym ofiar to deczko za mało jak na horror z tego typu potworem. Co gorsza nie są one niczym zaskakującym, co mogło by przerazić, co najwyżej porazić sztucznością.

Dość ciekawa jest tu natomiast ścieżka dźwiękowa. Lata siedemdziesiąte to już zamierzchła przeszłość, mimo to melodie wpadają w ucho i dodają tajemniczości.

Wszystkiego dopełnia niezbyt zrozumiała końcówka, która nic nie wyjaśnia, a stawia mnóstwo pytań, na które odpowiedzi możemy się jedynie domyślać. Co ciekawe zło zwycięża, a to zdarza się nader rzadko i jest zaskoczeniem. Jest to więc przeciętne kino, raczej dla wielbicieli staroci i filmów o wilkołactwie.